Al Hima – schronienie

Na przykład: nie można zastawiać drogi samochodem, aby na chwilę zaparkować.
Nie można także wykorzystywać drogi do handlu, oraz innych celów, do których [droga] nie została stworzona. Dzieje się tak dlatego, ponieważ drogi istnieją po to, aby na nich jeździć [nimi podróżować]. Nie można korzystać z nich w sposób, który przeszkadzałby swobodnemu przemieszczaniu się.

Także rzeki nie powinny być wykorzystywane do innych celów. Tak więc jeśli mała rzeka jest wykorzystywana do nawadniania pól, to nie powinna być wykorzystywana do transportu. Oczywiście jeśli rzeka jest odpowiednio duża, wówczas może być wykorzystana do nawadniania pól jak i do transportu.

Nikt nie ma prawa przywłaszczać sobie dóbr publicznych, takich jak pastwiska, kopalnie, zbiorniki wodne. Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział:

Nie ma Hima (schronienia) poza Allahem i jego Posłańcem

(przekazał Abu Dawud od Assaba ibn Jathama). Pochodzenie terminu Hima (schronienie) jest w starym arabskim zwyczaju, który polegał na tym, że kiedy zajmowano jakiś obszar to przywódca plemienia stawał z psem na wzniesieniu i pies szczekał. Tam gdzie doszedł odgłos szczekania, tam [kończył się] teren chroniony przez niego i nikt inny nie miał prawa wypasać bydła w tym miejscu.

Tak więc schronienie [Hima] jest miejscem chronionym, w przeciwieństwie od miejsca dozwolonego (Mubah). Islam zakazał jakiejkolwiek grupie ludzi ograniczania dostępu do dóbr publicznych innym ludziom. W nawiązaniu do znaczenia hadisu, nikt nie ma prawa bronić dostępu innym muzułmanom do dóbr publicznych, poza samym Allahem (subhana wa teala) i jego Posłańcem (sal allahu alejhi wa salaam). Posłaniec Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) postępował zgodnie z tym, dlatego ochraniał niektóre miejsca. Opowiedział Ibn Umar, że Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) ochraniał ziemie Naqii [przeznaczoną] dla koni wypasanych przez muzułmanów. Opowiedział Abu Ubaj w książce Al - Amłal (własności), że Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) ochraniał miejsce zwane An-Naqii, znajdujące się w pewnej odległości od Medyny. W tym miejscu była woda i zielone pastwiska dla wielbłądów. Prorok przeznaczył ten obszar tylko dla koni biorących udział w wojnach. Kalifowie także ochraniali ziemię, Umar i Uthman również ochraniali pewne ziemie. Wynika z tego, że Hima uzyskała status Sahaba i nikt jej nie zaprzecza (jest to więc Idżma as -Sahaba)

Przekazał Amir ibn Ubajdullah ibn az-Zubajr od swojego ojca, który powiedział:

Beduin przyszedł do Umara i rzekł ,,To ziemia, na której walczyliśmy w dniach dżahilijja i zostaliśmy muzułmanami, więc dlaczego ją ochraniasz?'' Umar schylił głowę i zaczął kręcić swoimi wąsami. Widząc to beduin powtórzył swoje pytania. Wtedy Umar powiedział ,,Własność należy do Allaha, a ludzie są poddanymi Allaha. Przysięgam, gdybym nie miał odpowiedzialności działać na drodze Allaha, nie chroniłbym ani jednej długości ręki ziemi.

(przekazał Abu Ubajd w Al-amłal)

Zakazane Hima (schronienie) wspomniane w hadisach zawiera dwa przypadki:

- kiedy ziemia jest nieużywana, wtedy wolno ją zająć.

Drugi przypadek to ochrona dóbr które są powiązane z ludźmi [ich podstawowymi potrzebami], takich jak: woda, pastwiska itp.

Nie może być jednak tak, że ktoś buduje kanał irygacyjny dla swoich roślin i zakazuje innym uczynienia tego samego. Ahmed przekazał za Ijasem ibn Abdem, że:

Nie sprzedawaj nadmiaru wody, ponieważ Prorok zabronił sprzedawania wody.

Hiszam przekazał za Al Hassanem, że Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział:

Ktokolwiek zabronił wody, aby ograniczyć rozwój pastwiska, temu Allah ograniczy nagrodę w Dniu Sądu.

(przekazał Abu Ubajd w Al-amłal)

Państwo Muzułmańskie może zabierać nieużywane ziemie, aby stały się publiczną własnością, i aby były wykorzystywane dla dobra wszystkich muzułmanów, bez narażania kogokolwiek na straty.