Sztuka słuchania w islamie - wypowiedzi uczonych

Ata ibn Abi Rabah powiedział:

Młody człowiek powiedział mi coś, co usłyszałem zanim jeszcze się narodził. Niemniej jednak słuchałem tego, co mówił tak, jakbym nigdy tego nie słyszał.

Khalid ibn Safłan al-Tamimi, który bywał na dworach dwóch Kalifów: Umara ibn Abdul Aziza i Hiszama ibn Abdul Malika, powiedział:

Jeżeli ktoś mówi ci coś, co już [kiedyś] słyszałeś, lub [przekazuje] ci wiadomość, którą już wiesz, nie przerywaj mu... po to, żeby ukazać swoją wiedzę tym, którzy są obecni przy rozmowie. Takie zachowanie byłoby niegrzeczne i niestosowne.

Abdullah ibn Łahab al-Quraszi al-Masri, towarzysz Imama Malika, Al-Laitha ibn Sada i Al-Thałriego, powiedział:

Czasami ktoś opowiada mi jakąś opowieść, którą już słyszałem (zanim jeszcze pobrali się jego rodzice). Pomimo tego słucham jej tak, jakbym nigdy wcześniej jej nie słyszał.

Ibrahim ibn al-Dżunaid powiedział:

Mądry człowiek powiedział do swojego syna: Ucz się sztuki słuchania (innych), tak jak uczysz się sztuki mówienia.

Słuchanie oznacza utrzymywanie wzrokowego kontaktu z rozmówcą, pozwalanie mu, aby skończył mówić i nie przerywanie mu.

Asz-Szafi'i powiedział:

Jeżeli ktoś chce mówić, wówczas musi pomyśleć zanim przemówi. jeżeli ktoś czuje, że jest w tym dobro, wówczas niech mówi, jeżeli ktoś myśli, że jest w tym zło, niech nie mówi w ogóle.