Według Szari’a, główne zasady, które określają relacje pomiędzy mężczyzną a kobietą to: 1. Mężczyźni i kobiety muszą zasłaniać swoją aurę. 2. Mężczyźni i kobiety są od siebie odseparowani, a przebywanie razem w tym samym miejscu, jest dozwolone tylko w szczególnych wypadkach.

W muzułmańskim społeczeństwie są dwa miejsca, w których mężczyźni i kobiety kontaktują się ze sobą. Różnią się one od siebie opisami i ahkam (prawami), które się do nich odnoszą. Natura współistnienia pomiędzy ludźmi w tych obszarach, może obejmować przebywanie razem mężczyzn, kobiet lub mężczyzn i kobiet.

Chalła odnosi się do sytuacji, w której mężczyzna i kobieta nie mahram, przebywają razem w samotności, bez obecności mahram lub innej osoby.

Częścią tego, co zapewnia zachowanie godności i honoru mężczyzn i kobiet w islamie, jest określenie sposobu, w jaki mogą oni siebie wzajemnie postrzegać. Zabronione jest muzułmaninowi patrzeć na jakąkolwiek kobietę z pożądaniem, z wyjątkiem swojej żony.

Rola żony jako matki nie obejmuje tylko wychowywania i ochraniania dzieci, ale także uczenia ich din islamu. Prorok (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział:

Pewien człowiek o imieniu Al-Aqra Ibn Habit odwiedził Proroka (sal allahu alejhi wa salaam) i był zaskoczony, widząc, jak całuje on (sal allahu alejhi wa salaam) swoje wnuki - Hasana i Husajna:

Jednym z warunków małżeństwa jest to, że partner nie może należeć do kategorii osób zabronionych (maharim).

Małżeństwo jest w islamie bardzo zalecane, a mężczyźni i kobiety są zachęcani do zawarcia małżeństwa, tak szybko, jak tylko jest to możliwe (tzn. są fizycznie dojrzali i mężczyzna jest w stanie utrzymać swoją przyszłą żonę). Małżeństwo jest aktem czci, a każde zbliżenie, do jakiego dochodzi pomiędzy mężem i żoną, jest jałmużną.

Allah (subhana wa teala) Mówi, co oznacza w języku polskim: Mężczyźni są opiekunami i żywicielami kobiet ze względu na to, że Bóg uczynił jednych silniejszych od drugich, i ze względu na to, że oni utrzymują je z ich środków.. Przeto cnotliwe kobiety są pokorne i zachowują w skrytości to, co zachował Bóg. [TZQ 4:34]

Jeżeli ktoś zaczyna do ciebie mówić, niezależnie od tego, czy na osobności czy publicznie, nie powinieneś mu przerywać. Dotyczy to nawet sytuacji, kiedy słyszałeś już wcześniej to, co mówi. Powinieneś uważnie wysłuchać do końca tego, co chce ci powiedzieć.

Allah (subhanahu ła ta’ala) Stworzył wszystkie zasoby tego świata. W Qur’anie Allah (subhanahu ła ta’ala) Mówi, że wszystkie zasoby tego świata są stworzone przez Niego i są stworzone po to, aby służyć ludziom:

Jest to spowodowane tym, że to czego wszyscy chcą, nie jest dostępne w każdym miejscu i przywłaszczanie (jakiejś własności) jest czymś nagannym (powoduje zniszczenie tej wlasnosci).

...Umowa sprzedaży musi być jednak sformułowana w sposób jasny i przejrzysty, i nie może zawierać żadnych niejasności, które stałyby w sprzeczności z zasadami Szariatu dotyczącymi handlu.

Allah (subhana wa teala) dał każdemu człowiekowi prawo do sprzedaży jego własności po właściwej dla niego cenie. Ibn Madżah przekazał od Abu S’aida, że Wysłannik Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) powiedział:

Istnieje potrzeba zapobiegania monopolom, zaś same monopole są zakazane w Szari’a. Zakaz monopolu odnajdujemy wyraźnie w hadisie Saida ibn Al-Mussayaba, opowiedzianym przez Muammara ibn Abdullaha al-Adawi, przekazanym przez Sahih Bukhari: Prorok powiedział...

Historia uczy nas, że muzułmanie byli wspaniałymi kupcami, którzy cieszyli się wielkim szacunkiem ze względu na swoja uczciwość. Wielu Sahabah (radi allahu anhum) było kupcami, a sam handel przyczynił się do rozkwitu swiata muzulmańskiego.

Dlatego też czasownik Faqara ("był biedny") jest przeciwieństwem słowa Istaghna ("nie być w potrzebie czegoś"). Czasownik Iftaqara oznacza “potrzebował”. Rzeczownik w liczbie pojedynczej to Faqir ("biedny"), a w liczbie mnogiej Fuqara’a ("biedni ludzie").

Kapitalizm powstał na gruncie feudalizmu w XVI wieku. Na początku XX wieku powstał komunizm, który opanował wiele krajów, m.in. Polskę. Komunizm upadł, a kapitalizm znów dominuje w świecie. Tu rodzi się pytanie : Czy przetrwanie tego systemu oznacza, że jest on poprawnym systemem?

Spółka w Szari’a jest umową pomiędzy dwoma lub więcej osobami, w której zgadzają się oni wykonać jakąś określoną pracę, z intencją uzyskania zysku.

Własność, która jest własnością publiczną (Al- Mulkijjah Al- Ammah) to jest to, co zostało uznane przez Dawcę Prawa (subhana wa teala), za własność całej społeczności, a nie tylko pojedynczej osoby.